هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از درد و رنج خود می‌گوید اما با وجود این، از وجود شخصی دیگر شادمان است. او تأکید می‌کند که نباید به دلیل حوادث ناراحت شد، زیرا شادی او از وجود آن شخص است نه از شرایط خودش. همچنین، شاعر به ستایش از فتحعلی شاه می‌پردازد و برای او نیکی و خیر طلب می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و عبارات ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.

شماره ۱۵۷ - اگر چه ناصح ما مشفق است و خیر اندیش

اگر چه ناصح ما مشفق است و خیر اندیش
به تندرست چه گویم من از جراحت ریش

بهیچ حادثه ما را غمین نشاید داشت
که از وجود تو شادیم نی زهستی خویش

غمش نهفته نشاید بدل که مقدم شاه
نهان ز خلق نماند بکلبه ی درویش

به همعنانی طفلان نی سوار بماند
چه تیغها به نیام و چه تیرها در کیش

تو در دل من و سد بار از دلم افزون
بعالم اندر و زاندازه ی دو عالم بیش

یگانه فتحعلی شه خدیو نیک نهاد
خداش نیکی بخش و قضاش نیک اندیش
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - لبم از آتش دل میزند جوش
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - زبان بعرض نیازی مگر گشودم دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.