هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دوری از دربار و حامی قدرتمند خود (خاقان اکبر) شکایت میکند و وضعیت ناگوار خود را توصیف مینماید. او احساس میکند بدون حمایت خاقان، مانند ماهی بدون آب و سمندر بدون آتش است. در غیاب این حمایت، خود را بیارزش، تهی و بیپناه میبیند و از نبود عشق، عقل، ثروت و موفقیت در زندگی خود مینالد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، مضامین آن مانند دوری از وطن، ناامیدی و جستجوی معنا ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامفهوم باشد.
شماره ۲۱۵ - تا در پناه درگه خاقان اکبریم
تا در پناه درگه خاقان اکبریم
در آب ماهییم و در آتش سمندریم
اکنون که مانده دور از آن خاک آستان
بی آب جویباری و بی شعله مجمریم
در مجمر مکاره چون مرغ با بزن
در حلقه ی مقاصد چون حلقه بر دریم
از ما بهیچ کار نبینی ظفر که ما
تا دور از رکاب خدیو مظفریم
بستان بی بهار و شبستان بی نگار
بازار بی متاع و خریدار بی زریم
مغز تهی ز عقل و دل بیخبر ز عشق
جام تهی زباده، نی بی نوا گریم
در آب ماهییم و در آتش سمندریم
اکنون که مانده دور از آن خاک آستان
بی آب جویباری و بی شعله مجمریم
در مجمر مکاره چون مرغ با بزن
در حلقه ی مقاصد چون حلقه بر دریم
از ما بهیچ کار نبینی ظفر که ما
تا دور از رکاب خدیو مظفریم
بستان بی بهار و شبستان بی نگار
بازار بی متاع و خریدار بی زریم
مغز تهی ز عقل و دل بیخبر ز عشق
جام تهی زباده، نی بی نوا گریم
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۴ - تمام عیبم و از عیب خویش بی خبرم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۶ - دهر خرم از چه از عید کیان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
