هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از ناکامی‌ها و آرزوهای عاشق سخن می‌گوید. شاعر از عشق، جذبه‌های آن، و ناتوانی در رسیدن به معشوق می‌گوید و بر بی‌فایده بودن عقل و منطق در برابر عشق تأکید می‌کند. همچنین، اشاراتی به رهایی از خود و گام نهادن در راه دوست دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در متن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

شماره ۲۷۴ - این شهد نمیرسد بکامی

این شهد نمیرسد بکامی
این صید نمی فتد بدامی

سد جو برهش ز دیده بستم
این سرو نمیکند خرامی

دستم رسد ار بچین زلفش
سد صبح بر آورم ز شامی

ما را که بهیچ میفروشند
ای خواجه نمیخری غلامی

باز آن رخ آتشین بر افروز
یک شعله چه میکند بخامی

دارم ز تو چشم یک نگه باز
من مست نمیشوم ز جامی

بی عشق چه خاصیت دهد عقل
بی تیغ چه آید از نیامی

بی عزم چه سود آورد حزم
بی شیر چه خیزد از کنامی

از خویش برون شو اول آنگاه
بگذار براه دوست گامی

رسوای غمت نشاط و غم نیست
این ننگ نمیدهد بنامی
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - شب تیره وره سخت، چنین سست چرایی
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - ای نفس اگر بخود نفسی نیک بنگری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.