شماره ۲۸۰ - با ما سخن زنیک و بد کار میکنی

با ما سخن ز نیک و بد کار می‌کنی
ما را گمان مردم هشیار می‌کنی

من با تو قالب تهیم سوی من ببین
از شرم اگر تو روی به دیوار می‌کنی

تنها نه دل ز من به نگاهی گرفته‌ای
در شهر ازین معامله بسیار می‌کنی

من از فریب دانه نیفتاده‌ام به دام
تو سنگ می‌زنی و گرفتار می‌کنی

شاید پسندت افتد با دوستان وفا
گاهی نکرده‌ای تو و انکار می‌کنی

تو آب جویباری و ما عکس شاخسار
ما ایستاده‌ایم و تو رفتار می‌کنی

ما همچو عکس توتی لب بسته از بیان
تو در قفای آینه گفتار می‌کنی

تا کی ز عشق روی نکویان سخن نشاط
ما را به درد خویش گرفتار می‌کنی