شماره ۳۴ - هر کرا باشد گذر بر کلبه احزان ما

هر کرا باشد گذر بر کلبه احزان ما
نشکند جز قرص مه نانی دگر از خوان ما ۱

تا به کی بر نغمه ناساز ما گوشی نهی
کی به جز صوت فراق آید دگر زفغان ما؟! ۲

از پر عنقا طلب کن مدعای خویشتن
گر غباری آرزو داری تو از دامان ما ۳

دامن ما چون گهر نذر گریبان بود و بس
رفت چون اوراق گل جمعیت سامان ما ۴

عاشقان را خاکساری کسوت رنگ و وفاست
جز لباس عشق نبود بر تن عریان ما ۵

از شکست اعتبارات جهان غافل مباش
در نظر آئینه باشد صورت امکان ما ۶

خشت زیر بقعه ما باشد از خاک عدم
وهم آبادی ندارد خانه ویران ما ۷

صفحه جزو دل ما را که بی شیرازه است
لطف باشد بگذری گر از سر نسیان ما ۸

مد احسان است ابروی خم پیوست او
تحفه باشد پیش شمشیر وی اکنون جان ما ۹

طغرل از دامان او تا دست ما کوتاه شد
اشک حسرت می چکد هر لحظه از مژگان ما ۱۰