شماره ۲۲۳ - ای نرگس مستت چمن آرای تغافل

ای نرگس مستت چمن آرای تغافل
بازار تو گرم است ز سودای تغافل ۱

در سرمه چو بخت سیه ما همه اکنون
خوابیده مگر فتنه و غوغای تغافل؟! ۲

غفلت اثر شوق بود غنچه لعلت
خون گشت دل ما به تمنای تغافل ۳

جان در طلبت داده به امید نگاهی
آخر شدم از چشم تو رسوای تغافل! ۴

یک جرعه ای از باده شوق تو مرا بس
در انجمن ناز ز مینای تغافل ۵

شوریست ز کیفیت میخانه چشمت
حیرانم ازین مستی صهبای تغافل ۶

در بادیه عشق دویدیم و ندیدیم
جز چشم تو نخچیر به صحرای تغافل ۷

با مصلحت عشق به گلزار جمالش
چشمی بگشا بهر تماشای تغافل ۸

از وصل تو محروم من از طالع پستم
از ناز بلندست مگر جای تغافل؟! ۹

ای همنفسان خار ره عشق برارید
با سوزن مژگان من از پای تغافل ۱۰

طغرل چه خوش است موجه دریای معانی
من کشته تمکینم و رسوای تغافل ۱۱