مناجات رابعه با خداوند

رابعه گفتی که ای دانای راز
دشمنان را کار دنیا می‌بساز ۱

دوستان را آخرت ده بردوام
زانک من زین کار آزادم مدام ۲

گر ز دنیا و آخرت مفلس شوم
کم غمم گر یک دمت مونس شوم ۳

بس بود این مفلسی از تو مرا
زانک دایم تو بسی از تو مرا ۴

گر بسوی هر دو عالم بنگرم
یا به جز تو هیچ خواهم، کافرم ۵

هرکرا او هست، کل او را بود
هفت دریا زیر پل او را بود ۶

هرچ بود و هست و خواهد بود نیز
مثل دارد، جز خداوند عزیز ۷

هرچ را جویی جزو یابی نظیر
اوست دایم بی‌نظیر وناگزیر ۸