حکایت خواجه‌ای که عاشق کودکی فقاع فروش شد

خواجه‌ای از خان و مان آواره شد
وز فقاعی کودکی بی‌چاره شد ۱

شد ز فرط عشق سودایی ازو
گشت سر غوغای رسوایی ازو ۲

هرچ او را بود اسباب و ضیاع
می‌فروخت و می‌خرید از وی فقاع ۳

چون نماندش هیچ، بس درویش شد
عشق آن بی‌دل یکی صد بیش شد ۴

گرچه می‌دادند نان او را تمام
گرسنه بودی و سیر از جان مدام ۵

زانک چندانی که نانش می‌رسید
جمله می‌برد و فقاعی می‌خرید ۶

دایما بنشسته بودی گرسنه
تا خرد یک دم فقاعی صد تنه ۷

سایلی گفتش که ای آشفته کار
عشق چه بود سر این کن آشکار ۸

گفت آن باشد که صد عالم متاع
جمله بفروشی برای یک فقاع ۹

تا چنین کاری نیفتد مرد را
او چه داند عشق را و درد را ۱۰