هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، به توصیف عشق الهی و مستی معنوی میپردازد. شاعر از بوی شراب عشق، فراموشی عقل، و تأثیر سخنان معشوق بر عاشقان سخن میگوید. همچنین، از لعل لب معشوق، فیض پیر مغان، و اهمیت راه فنا در عرفان یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند شراب و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شمارهٔ ۱۲۹ - تتبع میر
بوی شراب عشق تو بیهوشی آورد
رنگش ز رنگ عقل فراموشی آورد ۱
باشد تکلم تو زبان بند اهل عشق
کش استماع مایه خاموشی آورد ۲
لعلت عجب می است که کیفیتش به دل
بیحالی او فزاید و مدهوشی آورد ۳
پیر مغان که فیض کفش مستدام باد
هر چند ساغر کرمش نوشی آورد ۴
شوخی که وقت قتل قلندروشی نمود
وای آنزمان که رسم قباپوشی آورد ۵
چون هر سفال میکده جام جهان نماست
گر روی در طریق فنا کوشی آورد ۶
رنگش ز رنگ عقل فراموشی آورد ۱
باشد تکلم تو زبان بند اهل عشق
کش استماع مایه خاموشی آورد ۲
لعلت عجب می است که کیفیتش به دل
بیحالی او فزاید و مدهوشی آورد ۳
پیر مغان که فیض کفش مستدام باد
هر چند ساغر کرمش نوشی آورد ۴
شوخی که وقت قتل قلندروشی نمود
وای آنزمان که رسم قباپوشی آورد ۵
چون هر سفال میکده جام جهان نماست
گر روی در طریق فنا کوشی آورد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۸ - تتبع خواجه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۰ - تتبع خواجه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
