شمارهٔ ۱۳۱ - تتبع خواجه

بیا که لشکر دی خیل سبزه غارت کرد
بسوی باده ز یخ شوشه ها اشارت کرد ۱

ز باده جوی حرارت که رفت آن کآتش
بگرم رویی خود دعوی حرارت کرد ۲

بریم دفتر و سجاده بهر می سوی دیر
«که سود کرد هرانکس که این تجارت کرد» ۳

خوش آن کسیکه درین فصل توبه چون بشکست
گناه خود بشکست خودی کفارت کرد ۴

شراب گشت به ما باعث خرابی ها
خداش خیر دهاد ار چه پر شرارت کرد ۵

هوای میکده عشرت فزاست باده فروش
مگر بآب می این خانه را عمارت کرد ۶

ز لوث زهد ریای معاشری شد پاک
که بهر سجده به ابریق می طهارت کرد ۷

چو سر بکوه و بیابان نهی دلی دریاب
که یافت حج قبول آنکه این زیارت کرد ۸

ز لفظ بگذر و معنی طلب کن ای فانی
که اهل معنی ابا ز آفت عبارت کرد ۹