شماره ۲۳ - دلی که با غم عشق تو همنشین گردد

دلی که با غم عشق تو همنشین گردد
نه ممکن است که با خوشدلی قرین گردد ۱

به تلخ عیشی تن در دهد هر آندل کو
به عشوه لب شیرین تو رهین گردد ۲

چو سایه هر که به دنبال تو رود ناچار
به سر دوان و سیه روز و رهنشین گردد ۳

هر آنکه با کمرت درمیان نهد غم دل
رخش بسان قبای تو پر ز چین گردد ۴

به خوبی تو نیابد بتی وگر به مثل
هزار سال کسی در بلاد چین گردد ۵

جوی زپر تو رویت چو بر سپهر افتد
قمر ز خرمن حسن توخوشه چین گردد ۶

ترا اگر به همه عمر خود ببوسم پای
به زیر پای مرا آسمان زمین گردد ۷

به بوسه ای دل مسکین من بخر زان پیش
که گوی سیم زنخدانت عنبرین گردد ۸

تو آن زمان ز پی مهر من دریغ آری
که بی ثباتی حسن خودت یقین گردد ۹