شماره ۲۸ - نیست روزی که مرا از تو جفائی نرسد

نیست روزی که مرا از تو جفائی نرسد
وز غمت بر دل من تازه بلائی نرسد ۱

نگذرد بر من دلسوخته روزی به غلط
که در آن روز مرا تازه جفائی نرسد ۲

این زمان عیسی ایام توئی بهره چرا
دل بیمار مرا از تو دوائی نرسد ۳

اگر از سنگدلی کوه شدی از چه سبب
برسر کوی توام هوئی و هائی نرسد ۴

بر سر کوی تو جان دادم و دانم به یقین
کز سر کوی توام بهره وفائی نرسد ۵

تاج خوبانی و این سر که تو داری صنما
تاج وصل تو به هر بی سر وپائی نرسد ۶

به زر و زور بدیدم که بیابم وصلت
که چنان گنج به هر کیسه گشائی نرسد ۷

گر سر من ببرد خنجر عشق تو رواست
کآنکه از سر کند اندیشه به جائی نرسد ۸

از قلم کم نتوان بود نبینی که قلم
تا نبرند سرش را به بقائی نرسد ۹