گفتهٔ مجنون که دشنام لیلی را بر آفرین همهٔ عالم ترجیح میداد

گفت مجنون گر همه روی زمین
هر زمان بر من کنندی آفرین ۱

من نخواهم آفرین هیچ کس
مدح من دشنام لیلی باد و بس ۲

خوشتراز صد مدح یک دشنام او
بهتر از ملک دو عالم نام او ۳

مذهب خود با توگفتم ای عزیز
گر بود خواری چه خواهد بود نیز ۴

گفت برق عزت آید آشکار
پس برآرد از همه جانها دمار ۵

چون بسوزد جان به صد زاری چه سود
آنگهی از عزت و خواری چه سود ۶

بازگفتند آن گروه سوخته
جان ما و آتش افروخته ۷

کی شود پروانه از آتش نفور
زانک او را هست در آتش حضور ۸

گرچه ما را دست ندهد وصل یار
سوختن ما را دهد دست، اینت کار ۹

گر رسیدن سوی آن دلخواه نیست
پاک پرسیدن جز اینجا راه نیست ۱۰