هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به توصیف احساسات عمیق و درد عشق می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند زلف، روی، تیر عشق، آتش سینه، و خون دل برای بیان رنج‌های عاشقانه استفاده می‌کند. او از معشوق می‌خواهد تا با جنباندن لب‌هایش، بهانه‌های دل را برانگیزد و به این دوگانگی عشق پایان دهد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، فهم آن را برای گروه‌های سنی پایین‌تر دشوار می‌کند.

شماره ۵۵ - ای زلف تو آشیانه دل

ای زلف تو آشیانه دل
روی تو نگارخانه دل ۱

مرغی ست غمت که نیست قوتش
جز آب سرشک و دانه دل ۲

تیری که زشست عشقت آید
در نگذرد از نشانه دل ۳

از آتش سینه سر بر آورد
از راه دهان زبانه دل ۴

خونی که زدیده می تراود
بر می جهد از میانه دل ۵

احوال دلم مپرس و می بین
خون بر در آستانه دل ۶

از حسرت گوشه لبانت
این محنت بی کرانه دل ۷

یکره لب لعل را بجنبان
تا برخیزد بهانه دل ۸

خود با منت این دوگانگی چیست
ای مهر رخت یگانه دل ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۴ - کس نیست زین صفت که منم در بلای عشق
گوهر بعدی:شماره ۵۶ - تا کی من از فراق تو رنج و بلابرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.