شماره ۵۹ - گر شبی بر لب شیرین تو فرمان بدهم

گر شبی بر لب شیرین تو فرمان بدهم
جان شیرین به سرت کز بن دندان بدهم ۱

گر شود آب حیات لب تو روزی من
چه زیان باشد اگر هر به دمی جان بدهم ۲

گر دهان تر کنم از چشمه نوش تو شبی
گوشمال خضر و چشمه حیوان بدهم ۳

گر سر زلف چو ثعبان تو دردست آرم
طیره معجزه موسی عمران بدهم ۴

گر شب از تنگ دهان تو بدزدم شکری
از لبت کام دل خسته حیران بدهم ۵

گر به شب دزدی وصل تو بگیرند مرا
نیم جانی که مرا هست به تاوان بدهم ۶

گر مرا وصل تو منشور سعادت بدهد
بر جهان از مدد وصل تو فرمان بدهم ۷

گفته بودی که به بوسی بخرم جانت را
گر بر آن قولی تا دل به گروگان بدهم ۸

جان ندارد محلی پیش لب شیرینت
خوشتر از جان چه توان بود که تا آن بدهم ۹