خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، دعوتی به شادی و همدمی در فصل بهار است. شاعر از معشوق می‌خواهد که لحظه‌ای به او توجه کند، درد دلش را تسکین دهد و مانند آفتاب به زندگی‌اش نور ببخشد. او از معشوق می‌خواهد که یا مانند پری از نظرها پنهان شود یا مانند انسان به او مهر بورزد. در پایان، شاعر از معشوق می‌خواهد که با دل شکسته‌اش همدردی کند و مردمی از خود نشان دهد.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های پیچیده‌ی حافظ ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

جانا به صبوح خرمی کن
با ما به نشاط همدمی کن

ایام بهار خرم آمد
ای باغ بهار خرمی کن

یک لحظه فراغت دل خویش
در کار دل من غمی کن

از پرده دری چو صبح تا چند
یکچند چو شام محرمی کن

من خاک رهم تو آفتابی
آخر نظری سوی زمی کن

یا چون پری از نظر نهان شو
یا میل به خوی آدمی کن

ای داروی درد دردمندان
با این دل ریش مرهمی کن

نه مردمی از جهان برافتاد
ای مردم دیده مردمی کن

«مجد همگر»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir