شماره ۷۲ - بیا کز جان و دل به در خوری تو

بیا کز جان و دل به در خوری تو
بیا کز زندگانی خوشتری تو ۱

به قد سروی به بر نسرین به رخ گل
مگر باغ و بهاری دیگری تو ۲

اگر نوری چرا از دیده دوری
وگرناری چرا جان پروری تو ۳

مرا جانی که در جسمم نهانی
مرا چشمی که در من ننگری تو ۴

چو من سوزانم از هجر و گدازان
چه سودم زانکه شمع و شکری تو ۵

من خاکی نیم درخورد تو لیک
مرا چون جان شیرین درخوری تو ۶

بهشتت کو اگر حور بهشتی
مقامت کو اگر هستی پری تو ۷

چو خواهندت کجا جویم نشانت
نگوئی کز کدامین کشوری تو ۸

ندانم کیستی زینها که گفتم
مگر معشوق مجد همگری تو ۹

خطا گفتم نئی او را ولیکن
ندیم بزم شاه صفدری تو ۱۰

اتابک آنکه گردون قدر او را
همی گوید منم پای و سری تو ۱۱