هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از معشوق خود با توصیفاتی مانند پاکی، طربناکی و ملاحت یاد می‌کند و از رنج‌های عشق و فراق می‌نالد. همچنین، اشاره‌هایی به جفا و ستم معشوق و طبیعت دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و احساسات پیچیده داشته باشد.

شماره ۷۵ - روح محضی بدان طربناکی

روح محضی بدان طربناکی
قطره ژاله ای بدان پاکی ۱

گر ببیند طراوت تو بهار
نکند دعوی طربناکی ۲

در چمن گر قد تو جلوه کند
نزند سرو لاف چالاکی ۳

به ملاحت برون ز اوهامی
به حلاوت فزون ز ادراکی ۴

در جفا پایمرد ایامی
در ستم دستیار افلاکی ۵

گاه خونخواری و شکستن عهد
بس دلیری و سخت ناپاکی ۶

مار زلف تو زخم زد بر دل
که کند جز لب تو تریاکی ۷

خاک پای توام چه باشد اگر
سایه ای افکنی بر این خاکی ۸

به درازی کشید فرقت ما
طال شوقی الی محیا کی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۴ - ای چون دل و جان بر من گرامی
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - گرفتم رای پیوندی نداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.