شماره ۱۰ - ای خسروی که فتنه نشان آب تیغ تو

ای خسروی که فتنه نشان آب تیغ تو
روی زمانه را ز غبار فتن بشست ۱

بر طرف باغ کام لب جوی آرزو
شادابتر ز بخت تو یک سرو بن نرست ۲

خاصیتی که طبع مرا هست در وفا
دلجویئی نمود که معهود عهد تست ۳

در دفع فتنه ایکه قضا زان کرانه کرد
حزم تو پیش رفت و میان را ببست چست ۴

گر بسته بد دری به مواسات برگشاد
گر خسته بد دلی به مراعات بازجست ۵

صیت تو سایر است خصوص از مدیح من
از مکه تا به خلخ و از مصر تا به بست ۶

گر گشت تب معارض عرضت خدای داد
توفیق خیر و بوی شفا ساعت نخست ۷

نیرنگ نقش جود نباشد به تب تباه
بنیاد ذات خیر نگردد به رنج سست ۸

بدرود باد هر که نباشدت نیکخواه
رنجور باد آنکه نخواهدت تن درست ۹