هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار و لذت نوشیدن باده می‌پردازد. همچنین، در بخشی از آن به ستایش یک شخصیت برجسته (مخدوم جهان) اشاره شده است که به عنوان یاور دین، داور، و دارای قدرت توصیف شده است. شعر ترکیبی از مضامین عرفانی، طبیعت‌گرایی، و مدح است.
رده سنی: 16+ متن شامل اشاراتی به مصرف باده (شراب) است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد. همچنین، برخی از مفاهیم عرفانی و ادبی آن نیاز به درک بالاتری از ادبیات فارسی دارد.

شماره ۷۱ - صحن خلد است زمین از اثر دور زمان

صحن خلد است زمین از اثر دور زمان
هین بده باده و داد طرب از گل بستان

اول فصل ربیع است صبوح ای ساقی
توبه مان بشکن از آن لعل لب و لعل روان

حرمت کوثر اگر چند بزرگ است ولیک
لب جوی و لب جام و لب جانان به ازان

بنده باده و بادم که چو روح اند و حیات
واله باغ و بهارم که چو حورند و جنان

دست ما زین پس و جام می و زلفین نگار
دل ما زین پس و مداحی مخدوم جهان

یاور دین عرب داور و دارای عجم
تاج فرق فلک و انجم صاحب دیوان

والی جیش و حشم قائد شمشیر و قلم
مهدی جمع امم عاقله اهل زمان

اوست آن یار خدائی که چو دربست کمر
اوست آن ملک گشائی که چو بگشاد میان

نفس فتنه ببندد به سرانگشت خرد
دل خلقی بگشاید به عبارات و بیان
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۰ - خدایگانا آنی که شمع دولت تو
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - گفتم که مدح صاحب اعظم کنم ادا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.