هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنج و غصهای که تحمل کرده میگوید و بیان میکند که در حالی که هیچ رمقی در جان و تن نداشته، امید به دیدار معشوق او را زنده نگه داشته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از مفاهیم انتزاعی مانند جان و تن و امید، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰ - هجرت چو به دست غصه بگذاشت مرا
هجرت چو به دست غصه بگذاشت مرا
کم بود کسی که زنده پنداشت مرا ۱
در جان رمقی نبود و در تن لیکن
امید رخ تو زنده می داشت مرا ۲
کم بود کسی که زنده پنداشت مرا ۱
در جان رمقی نبود و در تن لیکن
امید رخ تو زنده می داشت مرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - ماه امل ارچه زیر میغ است مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - آنم که چو جان بپرورم مردم را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
