هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که مانند جان به مردم عشق میورزد و اگر به جانش دسترسی داشت، آن را فدای شادی مردم میکرد. او خطاب به حور و پری میگوید که از او نگریزند، زیرا او انسان است و مردم را نمیخورد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند «نمیخورم مردم را» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۱ - آنم که چو جان بپرورم مردم را
آنم که چو جان بپرورم مردم را
گر دست رسد به جان خرم مردم را ۱
ای حور و پری نه دیوم از من مگریز
من آدمیم نمی خورم مردم را ۲
گر دست رسد به جان خرم مردم را ۱
ای حور و پری نه دیوم از من مگریز
من آدمیم نمی خورم مردم را ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - هجرت چو به دست غصه بگذاشت مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - لطف تو چو کرد حلقه درگوش مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
