هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از بیوفایی و بیمهری معشوق شکایت میکند و بیان میکند که معشوق به جای زیباییها، زشتیها را میپسندد. او از دشمنی با دل پرهوس خود میگوید و تعجب میکند که چگونه ممکن است کسی چنین معشوقی را دوست داشته باشد.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و شکایت از بیوفایی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و مفاهیم پیچیدهتر شعر، مناسب سنین نوجوانی به بالا است.
شماره ۱۶۶ - چون نیست ترا مهر و وفا در رگ و پوست
چون نیست ترا مهر و وفا در رگ و پوست
واندر نظرت هر آنچه زشت است نکوست ۱
من دشمن جان این دل پرهوسم
تا خود به چه خوشدلی ترا دارد دوست ۲
واندر نظرت هر آنچه زشت است نکوست ۱
من دشمن جان این دل پرهوسم
تا خود به چه خوشدلی ترا دارد دوست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - چشمم که سرشک را روائی داده ست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - زان غم که به رویم آمد از کرده دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
