هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و غم سخن میگوید و خود را به شمعی تشبیه میکند که در آتش دل میسوزد. روز و شب او بیقرار است و در عین حال که میمیرد، زندگی میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
شماره ۵۰۷ - از آتش دل شدم شب افروز چو شمع
از آتش دل شدم شب افروز چو شمع
گشتم ز غم تو خویشتن سوز چو شمع ۱
روزم نه قرارست و شبم نه خور و خواب
می میرم و می زیم شب و روز چو شمع ۲
گشتم ز غم تو خویشتن سوز چو شمع ۱
روزم نه قرارست و شبم نه خور و خواب
می میرم و می زیم شب و روز چو شمع ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۶ - اکنون که تهی ست منزل من ز نشاط
گوهر بعدی:شماره ۵۰۸ - جانا رخ من زرد شدا ز گرد فراق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
