شماره ۲۴۱ - چشم دام تو پر از خون دل از زاری من

چشم دام تو پر از خون دل از زاری من
تو ز من فارغ و از رنج گرفتاری من ۱

کشتی از جورم و من بر سر عهد تو ببین
بجفاکاری خویش و به وفاداری من ۲

کرده‌ام خوی بجورت بجفا کوش که نیست
جز دل‌آزاری من ترک دل‌آزاری من ۳

چون در این ره نکنم شکر تجرد کاخر
رهبرم گشت بمقصود سبکباری من ۴

گرشناسی هوس و عشق در آن بزم مپرس
باعث عزت غیر و سبب‌خواری من ۵

تو که خورشید منی ذره خود را بنواز
ذره‌ام من چه بود مهر من و یاری من ۶

صد غمم از تو و این غم کشدم از همه بیش
که تو بیرحم نداری سر غمخواری من ۷

منکه بیمار توام خود تو بحالم وارس
مپسند اینکه کند غیرپرستاری من ۸

گرچه از خار بسی خارترم خار توام
چون گل عزت من نشکفد از خواری من ۹

چند بیهوده درین بادیه نالم مشتاق
که بجایی نرسد همچو جرس زاری من ۱۰