شماره ۱ - مخوان ز دیرم به کعبه ی زاهد که برده از کف دل من آن جا شماره ۲ - غم دل کس بامید چه گوید دلستانش را شماره ۳ - کنم دایم ز غیرت پاسبانی پاسبانش را شماره ۴ - مگر ز آن گل شمیمی هست باد صبحگاهی را شماره ۵ - خوش آن ساعت که یار از لطف گردد همنشین ما را شماره ۶ - خدا را ای نسیم احوال زار مستمندی را شماره ۷ - ای باد بگو آن شه رعنا پسران را شماره ۸ - به مرغی داده گردون از ازل فرخنده بالی را شماره ۹ - ز مه رویان مهی جستم به خوبی آفتاب اما شماره ۱۰ - شبی گریم شبی نالم ز هجرت داد از این شبها شماره ۱۱ - خضاب از خون عاشق کن نگاری کرده‌ام پیدا شماره ۱۲ - از تنگی دل نیست بلب ره نفسم را شماره ۱۳ - ز زلفش تارک جانم بود پیوند هر مورا شماره ۱۴ - بامید چه جان از تن برآید ناتوانی را شماره ۱۵ - تا کی بما نشینی بیگانه وار یا را شماره ۱۶ - کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا شماره ۱۷ - ما حریف غم و پیمانه کشی پیشه ما شماره ۱۸ - توئی که چاشنی آشتی است جنگ ترا شماره ۱۹ - نیست کس بعهد ما یار یار خویش را شماره ۲۰ - برون قدر من از جرگ گرفتاران شود پیدا شماره ۲۱ - دل داد دامن از کف تا زلف یار خود را شماره ۲۲ - تو و از ناز سرگرانیها شماره ۲۳ - گفتی شویم کی من از او او ز من جدا شماره ۲۴ - بی‌تو مرگ آسوده سازد اضطراب دل مرا شماره ۲۵ - نگیرد دل قرار از تاب تب بیمار هجران را شماره ۲۶ - از عشق گلبنی است چو بلبل فغان ما شماره ۲۷ - جانی و بکنه تو کسی پی نبرد جانا شماره ۲۸ - بود این زخم دیگر کشته تیغ عتابش را شماره ۲۹ - ایکه دارد حسن سنگین دل گران گوش ترا شماره ۳۰ - بر سینه ی خود یار نهد سینه ی ما را شماره ۳۱ - چو رویت بود اگر میداشت خورشید جهان آرا شماره ۳۲ - از پی احیای من روح روان من بیا شماره ۳۳ - از گلشن است دور اگر آشیان ما شماره ۳۴ - مرهم نکند فایده داغ دل ما را شماره ۳۵ - بی‌تو گو سوزد ز برق آه گشت دل مرا شماره ۳۶ - برجا دل و او مقابل ما شماره ۳۷ - عنان دل بکف کودکی بود ما را شماره ۳۸ - از انتظار مکش بیش از این فکاری را شماره ۳۹ - درون غنچه دل خار خاری کرده‌ام پیدا شماره ۴۰ - چه شد گاهی بحرفی آن دو لعل دلگشا بگشا شماره ۴۱ - گل همنشین خار و خس در دامن گلزارها شماره ۴۲ - بس که بر دل زخم جور از خاروخس باشد مرا شماره ۴۳ - صبح شد ساقی بشو ز آیینه رو زنگ خواب شماره ۴۴ - با غیر چو می کشی می ناب شماره ۴۵ - زهی خطت ز عرق مشک ناب در ته آب شماره ۴۶ - شب تا سحر تو مست شکر خواب شماره ۴۷ - صبح شد ساقی بشو از دیده خواب شماره ۴۸ - نگارم در کنار و ساغر می بر لبست امشب شماره ۴۹ - شب وصل است و آمد یار غیرش از قفا امشب شماره ۵۰ - کی در دل ما جز تو کسی را گذری هست شماره ۵۱ - جز جور کار طبع بکین مایل تو نیست شماره ۵۲ - رفتی تو ز بزم و نه همین نشئه ز می رفت شماره ۵۳ - جان بقید تنم از کوی کسی افتاده است شماره ۵۴ - تو را فلک بمن ایماه مهربان نگذاشت شماره ۵۵ - اشکم بود آن گل که گلابش همه خونست شماره ۵۶ - آن که با من همنشین در عشق جانان من است شماره ۵۷ - منت ز سر زلف توام یکسر مو نیست شماره ۵۸ - تو را که چرخ به کام من از جفا نگذاشت شماره ۵۹ - از صحن کعبه ساحت میخانه خوشتر است شماره ۶۰ - ز الفت خوبان که سودش اشگ و آهی بیش نیست شماره ۶۱ - جور خوبان غمزدای جان غمناک من است شماره ۶۲ - بکوی یار مرا بار در گل افتاده است شماره ۶۳ - یک گل بساحت چمن و طرف باغ نیست شماره ۶۴ - عشق آمد و غیر یار نگذاشت شماره ۶۵ - از جسم بکوی یار جان رفت شماره ۶۶ - گلی و گل رخی تا در چمن هست شماره ۶۷ - دلم بی‌او صفا هرگز ندیده است شماره ۶۸ - در چمن جوری که از باد خزان بر گل گذشت شماره ۶۹ - ننالم در قفس ایگل ز جور خار هجرانت شماره ۷۰ - آنکه درمان دل خسته عالم با اوست شماره ۷۱ - خوش آنکه گشته تسلیم بر حکمت از بدایت شماره ۷۲ - خونم ز لب بوسه فریب تو هوس ریخت شماره ۷۳ - دلم ز خاک ره آن غیرت پری برداشت شماره ۷۴ - زان در کجا توان رفت از بی‌پناهی ایدوست شماره ۷۵ - سوی غربت آن بت خودکام محمل بست و رفت شماره ۷۶ - منم که داغ عزیزان هر دیارم سوخت شماره ۷۷ - بدل چگونه توان داغ عشق پنهان است شماره ۷۸ - گشته‌ام از فیض عشق موی به مو دوست دوست شماره ۷۹ - اگر حرم بود ار دیرخانه خانه تست شماره ۸۰ - دور از توام بجز غم و رنج و ملال چیست شماره ۸۱ - گوشت کجا بناله‌ام ای‌دل فریب هست شماره ۸۲ - زد قدم هر کس بگیتی پیشه دیگر گرفت شماره ۸۳ - ز ناز هرگزت از من اگر سئوالی نیست شماره ۸۴ - جز عشق که اشرف بود از جمله کمالات شماره ۸۵ - از دوست قالب من دیوانه پرشده است شماره ۸۶ - به ناله صبحدمم بلبل خوش الحان گفت شماره ۸۷ - بگذر از دیر و حرم جانانه جای دیگر است شماره ۸۸ - کجا ز قهر تو غیر از توام پناهی هست شماره ۸۹ - بر اوست رحم که درمانده دل افتاده است شماره ۹۰ - گر بعاشق سر عتابش نیست شماره ۹۱ - بر لب به غیر ناله که دمساز مانده است شماره ۹۲ - بر بلبل آنچه از ستم باغبان گذشت شماره ۹۳ - گر چو من از گلشن عشقش بدل جز خار نیست شماره ۹۴ - نه صیدی جان برد از صیدگاه چشم فتانت شماره ۹۵ - فلک سرگشته از سودای عشقست شماره ۹۶ - عالم خراب از نگه می پرست تست شماره ۹۷ - بپایت دوش می‌افتاد گاهی راست گاهی کج شماره ۹۸ - با بلبل مسکین گل و بیداد و دگر هیچ شماره ۹۹ - تا ژ گل نام و ز گلزار نشان خواهد بود شماره ۱۰۰ - خاک ار شوم بکوی تو گردم نمیرسد شماره ۱۰۱ - گشاید از در میخانه هر در کاسمان بندد شماره ۱۰۲ - پائی بپای دشت نوردم نمیرسد شماره ۱۰۳ - ز خیلی کجا چون تو شاهی برآید شماره ۱۰۴ - گرم صد داغ بر جان میگذارد شماره ۱۰۵ - نه در سر غیر سودای تو باشد شماره ۱۰۶ - بهر کام غیر آن شیرین سخن میپرورد شماره ۱۰۷ - آن دل که غم بتان ندارد شماره ۱۰۸ - نه از جفای تو زیبا صنم نخواهد ماند شماره ۱۰۹ - دلم کز آتش جان‌سوز غم نخواهد ماند شماره ۱۱۰ - دوش در طرف چمن بلبلی افغان میکرد شماره ۱۱۱ - لب شیرین تو شیرین‌تر از آن ساخته‌اند شماره ۱۱۲ - نه ز آب و گلت ای نخل جوان ساخته‌اند شماره ۱۱۳ - در چمن مرغ چمن ناله چو بنیاد کند شماره ۱۱۴ - سازوبرگ طرب از ساغر و مینا نشود شماره ۱۱۵ - گفتی او راست وفاپیشه بلی گر می‌بود شماره ۱۱۶ - می دو چشم تو ندانم ز چه پیمانه زدند شماره ۱۱۷ - ناله بکوی او دلم بهر چه بس نمیکند شماره ۱۱۸ - بلب صدبار جانم در رهش گر ز انتظار آید شماره ۱۱۹ - عزیزش دار چون گل هرچه در چشم تو خار آید شماره ۱۲۰ - گر همین خون مرا یار خورد نوشش باد شماره ۱۲۱ - سرکوی اوست جائی که صبا گذر ندارد شماره ۱۲۲ - نشاط‌انگیز آفاقست اگر صاحبدمی خندد شماره ۱۲۳ - رستنش از دامت احتمال ندارد شماره ۱۲۴ - دولت فقر آفت زوال ندارد شماره ۱۲۵ - خوانم او را دعا همین باشد شماره ۱۲۶ - از آن غم را دل ما خانه باشد شماره ۱۲۷ - نیم غمین که بگردون مرا فغان نرسد شماره ۱۲۸ - کسیکه دور شدت چون ز آستان میرد شماره ۱۲۹ - چه عجب که وقت مردن بمزار ما بیاید شماره ۱۳۰ - از دم باد صبا بوی کسی می‌آید شماره ۱۳۱ - یار یار امروز یاری نیست یاران را چه شد شماره ۱۳۲ - خواهد آورد خط و ترک جفا خواهد کرد شماره ۱۳۳ - مرا بخت سبز از فلک دوش بود شماره ۱۳۴ - خدات خواهی اگر از بلا نگه دارد شماره ۱۳۵ - روزی که مرغ وحشی دل با تو رام بود شماره ۱۳۶ - نه هر مهی روش مهرگستری داند شماره ۱۳۷ - بوسه‌ای دوش ز لعل تو براتم دادند شماره ۱۳۸ - دل چرا چون شمع جز آه سربارش نباشد شماره ۱۳۹ - مژده ای دل که شب فرقت یار آخر شد شماره ۱۴۰ - صد چشمم و رخسار تو دیدن نگذارند شماره ۱۴۱ - شام شد زلف سیاه تو بیارم آمد شماره ۱۴۲ - گفتم ز صبر کار بسامان شود نشد شماره ۱۴۳ - خوش آنکه مرا وصل تن سیمنتی بود شماره ۱۴۴ - خوش آنکه شمع خلوتم آن سروناز بود شماره ۱۴۵ - من و پاس تیر جفای او که مباد بر جگری رسد شماره ۱۴۶ - منم آنکه هر نفسم بدل ستمی ز عشوه‌گری رسد شماره ۱۴۷ - بجز مئی که لب لعل یار من دارد شماره ۱۴۸ - چه شود که اهل جهان بکسی ز تف غم او شرری نرسد شماره ۱۴۹ - یارم بکنار امشب آمد شماره ۱۵۰ - چو شمعم کشت و آسوده ز آه شعله بار خود شماره ۱۵۱ - کسان مشغول کار خویش و من مشغول یار خود شماره ۱۵۲ - قاصدی باز آمد و حرفی ز جائی می‌زند شماره ۱۵۳ - بدی از نیک بر نمی‌آید شماره ۱۵۴ - دیدی آخر آنچه با من طالع ناساز کرد شماره ۱۵۵ - تا کوی تو بی‌رهبری و راهبری چند شماره ۱۵۶ - خوبان سزد که پنجه بخونم فرو کنند شماره ۱۵۷ - آنان که می طلب زخم آرزو کنند شماره ۱۵۸ - عاشق ز دل و جان چه خبر داشته باشد شماره ۱۵۹ - پی چه گلبن بختم گل مراد دهد شماره ۱۶۰ - گرنه ز بیوفایی گل یاد میکند شماره ۱۶۱ - هرگز ای گل از تو بلبل شیوه یاری ندید شماره ۱۶۲ - زحی لیلی از ناز بیرون نیاید شماره ۱۶۳ - خوش آن گروه که در بررخ جهان بستند شماره ۱۶۴ - گردم بسر کویت دیوانه چنین باید شماره ۱۶۵ - برخ صد پرده آن پیدا و پنهان درنظر دارد شماره ۱۶۶ - باز چه شد که با من او هیچ سخن نمیکند شماره ۱۶۷ - گشت مرغی زخمی تیری دلم آمد بیاد شماره ۱۶۸ - دل بیقرار عاشق نفسی قرار گیرد شماره ۱۶۹ - دلم جای غم جانانه کردند شماره ۱۷۰ - مگو عشاق را وقتی دلی بود شماره ۱۷۱ - سرودم را بجرگ بلبلان رنگ دگر باشد شماره ۱۷۲ - چون ساغر می بدست گیرد شماره ۱۷۳ - عید آمد و کار خوش نباشد شماره ۱۷۴ - کی بود اینکه مدت فرقت یار بگذرد شماره ۱۷۵ - در طلبت ساز و برک راه ندارد شماره ۱۷۶ - از باد زلف تو چو شکن درشکن شود شماره ۱۷۷ - دلت شکست دلم را دگر چه خواهد کرد شماره ۱۷۸ - زآن مبتلای هجرت عشرت طلب نباشد شماره ۱۷۹ - نیست وقتی که مرا جان بر جانان نشود شماره ۱۸۰ - خون ازین غم سزد از دیده بسمل برود شماره ۱۸۱ - صفای حسن بدیدن نمیشود آخر شماره ۱۸۲ - شود دگر گم دلم در کوی محنت خانه‌ای کمتر شماره ۱۸۳ - جهان را سیل اشکم گر برد ویرانه‌ای کمتر شماره ۱۸۴ - آن خط چون سبزه به بین آن رخ چون لاله نگر شماره ۱۸۵ - بعاشق مژده‌کامی صبا از وصل جانان بر شماره ۱۸۶ - ز خود بریدم و ترک تو مشکلست هنوز شماره ۱۸۷ - جادربر من کرده نگاری نه و هرگز شماره ۱۸۸ - گیرم که بر آن عارض گلگون نگرد کس شماره ۱۸۹ - ماه من مهرپروری که مپرس شماره ۱۹۰ - آن باده که باید لب از او تر نکند کس شماره ۱۹۱ - نیست بیجا ناله‌ام از تنگی جا در قفس شماره ۱۹۲ - میکشم جوری از آن نرگس فتان که مپرس شماره ۱۹۳ - بنگر آن لبهای میکون وز خمار ما مپرس شماره ۱۹۴ - من آنصیدم که گفت آهسته چون می‌بست صیادش شماره ۱۹۵ - گرفتم ز آشیان پرواز از شوق لب بامش شماره ۱۹۶ - دیدم من از پهلوی دل از بس جفا خون کردمش شماره ۱۹۷ - دل‌زارم باین زاری که می‌نالد ز آزارش شماره ۱۹۸ - بتی کز صحبتم گیرد ملالش شماره ۱۹۹ - جز آنکه برد چو شمعت شبی بخانه خویش شماره ۲۰۰ - جز آنکه کرد ز عشقت خراب خانه خویش شماره ۲۰۱ - از اشک و آه دایم در عشق آن پریوش شماره ۲۰۲ - گرفتم آمد آن سرو قباپوش شماره ۲۰۳ - از تف هجران او هرگز نیاسودم چو شمع شماره ۲۰۴ - گل یکی داند چو بانگ بلبل و فریاد زاغ شماره ۲۰۵ - سنگین دلت گرفته دلم تنگ در بغل شماره ۲۰۶ - جمعند خوبان چون دسته گل شماره ۲۰۷ - خونم نریزد، آنغمزه مشکل شماره ۲۰۸ - صبحدم در باغ دیدم عندلیبی از ملال شماره ۲۰۹ - دارم دلی صد بحر خون زان تیر مژگان در بغل شماره ۲۱۰ - بکویش میرود گاهی ز من آهی نمیدانم شماره ۲۱۱ - بکنج بیکسی شادم مجوئیدم مجوئیدم شماره ۲۱۲ - در محفلت ز خون دل از بس لبالبم شماره ۲۱۳ - در گلشن عشق تو جفاکار ندیدم شماره ۲۱۴ - نیامد بر لبم آهی ز سوز عشق تا بودم شماره ۲۱۵ - ترک سر کردم ز جیب آسمان سر بر زدم شماره ۲۱۶ - گرنه از وصل تو در هجر گهی یاد کنم شماره ۲۱۷ - دامن خویش ز خون مژه گلشن کردم شماره ۲۱۸ - بی تو بتان را چه سرور ای صنم شماره ۲۱۹ - ای کس من در جهان گر جز تو کس میداشتم شماره ۲۲۰ - نه اکنون مست نازت ای بت نامهربان دیدم شماره ۲۲۱ - دلی سرگرم شوق از جلوه مستانه‌ای دارم شماره ۲۲۲ - جهان روشن ز مهر عالم‌افروزی که من دارم شماره ۲۲۳ - بجان ز اندیشه غیرآمدم ز آن انجمن رفتم شماره ۲۲۴ - چه میکردم گر از کف دامن وصلت نمیدادم شماره ۲۲۵ - شه من ترا نشان نه که من گدات جویم شماره ۲۲۶ - جنوم را فزود از بسکه آن رفتار و قامت هم شماره ۲۲۷ - چه خوش بودی نبودی گر ز من دور اینقدر یارم شماره ۲۲۸ - تو در غربت من آرام از غمت چون در وطن گیرم شماره ۲۲۹ - ربود دوش چنان باده وصال تو هوشم شماره ۲۳۰ - چو فارغ در گرفتاری ز جور خاروخس باشم شماره ۲۳۱ - هم اول کاش از کویت من افکار میرفتم شماره ۲۳۲ - دم مردن از آن با غیر یار آمد ببالینم شماره ۲۳۳ - خوش آنکه با تو یکشب در باغ خفته باشم شماره ۲۳۴ - دلم دارد هوای دام جان هم شماره ۲۳۵ - نه بهر آنکه با من بر سر جنگ است مینالم شماره ۲۳۶ - خوش آنکه بی‌تو دامن بر جسم و جان فشانم شماره ۲۳۷ - ای از ازل ز عشق تو آشفته کار من شماره ۲۳۸ - چشم سفید شد برهت گل‌عذار من شماره ۲۳۹ - یارا کجا یاران کنند آزار یاران بیش از این شماره ۲۴۰ - شدی تو گلبن ناز از کنار سوختگان شماره ۲۴۱ - چشم دام تو پر از خون دل از زاری من شماره ۲۴۲ - چون نخواهی نفسی کرد نگهداری من شماره ۲۴۳ - شب هجران سرآمد آمدی روز وصالست این شماره ۲۴۴ - عاقل کجا و بر سر دنیا گریستن شماره ۲۴۵ - لطف از اول داشت یار من بمن شماره ۲۴۶ - بسپهر بر شده ما ز عشق و طلب کنی تو ز مالشان شماره ۲۴۷ - گشت یارم یار غیر آئین یاری را ببین شماره ۲۴۸ - کشد گر هر دمم صدبار افزون کن خدای من شماره ۲۴۹ - یکره ز وصل خویش مرا بهره‌مند کن شماره ۲۵۰ - دلم افسرده آه سرد من بین شماره ۲۵۱ - گر ز تن جانم و از سینه دل آید بیرون شماره ۲۵۲ - شبی روز منست ای از تو روشن چشم داغ من شماره ۲۵۳ - بود روز و شبم تا کی سیاه از دود آه من شماره ۲۵۴ - مکن از حرف دشمن بیوفا ترک وفاداران شماره ۲۵۵ - ای ز جورت دل عشاق بخون غوطه‌زنان شماره ۲۵۶ - حاشا که زنده مانم از جور غیر و جانان شماره ۲۵۷ - خوشاب بزمی که سرخوش از شراب صحبت جانان شماره ۲۵۸ - تا چند بکویش ایستم من شماره ۲۵۹ - از آن تنها کند پرخون دل من شماره ۲۶۰ - زندگر تیغ و ریزد خون من عین مراد است این شماره ۲۶۱ - بی‌تو کوشم در فنای خویشتن شماره ۲۶۲ - زآنکو نروم بلبلم و جای منست این شماره ۲۶۳ - به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو شماره ۲۶۴ - بکف پیاله بگلشن روم چسان بیتو شماره ۲۶۵ - نی طاقت وصلت مرا نه صبر در هجران تو شماره ۲۶۶ - هر سحر غلطم در خون از نسیم کوی تو شماره ۲۶۷ - میرم چو ز من دور شود آن بت دلجو شماره ۲۶۸ - ای صبا صبحدم چون‌رسی سوی او شماره ۲۶۹ - نمیدانم چو رفتی از قفا بینی بکس یا نه شماره ۲۷۰ - چو ماه چارده دارم نگاری چارده ساله شماره ۲۷۱ - برق جهان‌سوز حسن آنرخ افروخته شماره ۲۷۲ - دلم را یار پیش ما شکسته شماره ۲۷۳ - ندانم میکنی گاهی بغربت یاد من یا نه شماره ۲۷۴ - بغربت یوسف من من بزندان وطن مانده شماره ۲۷۵ - من بقلزم می خیمه چون حباب زدم شماره ۲۷۶ - ز حجاب عشق خون شد جگرم کنم چه چاره شماره ۲۷۷ - گفتم فتد کالای تو در دست من فرمود نه شماره ۲۷۸ - تا کی کند یار، از من کناره شماره ۲۷۹ - از پرتو مهر، شد آخر آن ماه شماره ۲۸۰ - ز آن رخ افروخته و آن قامت افراخته شماره ۲۸۱ - مرا حسن و عشقست زاری و لابه شماره ۲۸۲ - آمد امروز یار دیرینه شماره ۲۸۳ - بهر پرسیدنم ای مایه ناز آمده‌ای شماره ۲۸۴ - ای که با اهل هوس نرد وفا باخته‌ای شماره ۲۸۵ - بنگاهی ز خودم بی‌خبر انداخته‌ای شماره ۲۸۶ - گه مهر گویم گه مهت گه زهره گاهی مشتری شماره ۲۸۷ - شبی بر بام ای ماه بلند اختر نمی‌آئی شماره ۲۸۸ - گو در ره عشقم نرسد راهنمائی شماره ۲۸۹ - ایکه از باد صبا بوی کسی میشنوی شماره ۲۹۰ - ای که میجوئی بخوبی همچو لیلی دلبری شماره ۲۹۱ - نه چون سرو است آزادی مرا زین گلشن ایقمری شماره ۲۹۲ - ز وصل او که من پیوسته می‌پنداشتم روزی شماره ۲۹۳ - من تشنه دشت بی‌آب بارد مگر سحابی شماره ۲۹۴ - آمدی وصلت بجامم ریخت آب زندگی شماره ۲۹۵ - چه شد کاتش بجانم از غضب انداختی رفتی شماره ۲۹۶ - شنیدم تشنه‌ای جویای آبی شماره ۲۹۷ - بگلشن بود در پرواز مرغ بند برپائی شماره ۲۹۸ - زین چه خوشتر که درین معرکه بسمل باشی شماره ۲۹۹ - چون بیتو ننالم زار در گوشه تنهائی شماره ۳۰۰ - از تو من غافلم از من نه تو غافل باشی شماره ۳۰۱ - بخون غلطانم از تیر نگاه دمبدم کردی شماره ۳۰۲ - ناکرده عمل ایکه طلبکار بهشتی شماره ۳۰۳ - رهبر باوست هر نقش از کارگاه هستی شماره ۳۰۴ - گمان دارد ز ناز و سرکشی گل میکند کاری شماره ۳۰۵ - نباشد آتشی سوزنده‌تر از آتش دوری شماره ۳۰۶ - خوش آنساعت که بی‌خشم و غضب با ما تو بنشینی شماره ۳۰۷ - خوشا مستی و عشق نازنینی شماره ۳۰۸ - برنگ ذره‌ام سرگرم مهر عالم‌افروزی شماره ۳۰۹ - زهدم افسرده خوشا وقت قدح پیمائی شماره ۳۱۰ - در هیچ جا هرگز نشد بیند ترا تنها کسی شماره ۳۱۱ - هست چشمم ز غمت قلزم طوفان زائی شماره ۳۱۲ - در آن گلشن مکن کو گلشن آرا گلشن آرائی شماره ۳۱۳ - ز هرچه هست رخ ما از آن بگردانی شماره ۳۱۴ - خوش آن عاشق که سویش گاهگاهی شماره ۳۱۵ - بهر چه ز پرده برنمیآئی شماره ۳۱۶ - سرای دیده‌ام منزلگه جانانه بایستی شماره ۳۱۷ - امیدگاها امیدوارم که از جفایت روا نداری شماره ۳۱۸ - من کیستم ز خنجر بی‌رحم قاتلی شماره ۳۱۹ - تلخ کامم من از شکر خندی شماره ۳۲۰ - چون رفتی افکندی، بر خاکم از خواری شماره ۳۲۱ - خرامان بود دردامان کوهی کبک طنازی شماره ۳۲۲ - خوشا فصل گل و عهد جوانی شماره ۳۲۳ - از دیر و کعبه در عشق گر نبودم نشانی شماره ۳۲۴ - ار مهر و وفا تو هرچه داری