هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در سوگ سید محمد کامد سروده شده است. شعر از زیباییهای ظاهری و معنوی او سخن میگوید و تأثیر فقدانش را بر اطرافیان و جامعه توصیف میکند. شاعر از نورانیت و جایگاه بلند او در میان مردم یاد میکند و آرزو میکند که بهشت جایگاه او باشد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوع مرگ و سوگ ممکن است برای گروههای سنی پایینتر سنگین باشد.
شمارهٔ ۳۳ - تاریخ فوت سیدمحمد
حیف از سید محمد کامد از دور سپهر
پرتو خورشید رویش عاقبت برطرف بام ۱
رفت از این محفل برون و رفتنش احباب را
کرد ز هر غم بکام و ریخت خون دل بجام ۲
کوکب برج سیادت بود و میکردند کسب
مهر و مه نور و ضیا از طلعت او صبح و شام ۳
رونهفت از دور چرخ و از زوال کوکبش
روز و شب سادات را شد قیر گون و نیل فام ۴
چون هوای جنتش در سر فتاد و شد روان
از ریاض دهر سوی روضه دارالسلام ۵
کلک مشتاق از پی تاریخ فوتش زد رقم
باد فردوس برین سیدمحمد را مقام ۶
پرتو خورشید رویش عاقبت برطرف بام ۱
رفت از این محفل برون و رفتنش احباب را
کرد ز هر غم بکام و ریخت خون دل بجام ۲
کوکب برج سیادت بود و میکردند کسب
مهر و مه نور و ضیا از طلعت او صبح و شام ۳
رونهفت از دور چرخ و از زوال کوکبش
روز و شب سادات را شد قیر گون و نیل فام ۴
چون هوای جنتش در سر فتاد و شد روان
از ریاض دهر سوی روضه دارالسلام ۵
کلک مشتاق از پی تاریخ فوتش زد رقم
باد فردوس برین سیدمحمد را مقام ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۲ - تاریخ حمام
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۴ - تاریخ فوت حاج میرمعصوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.