هوش مصنوعی: این متن شعری است که در سوگ سید محمد کامد سروده شده است. شعر از زیبایی‌های ظاهری و معنوی او سخن می‌گوید و تأثیر فقدانش را بر اطرافیان و جامعه توصیف می‌کند. شاعر از نورانیت و جایگاه بلند او در میان مردم یاد می‌کند و آرزو می‌کند که بهشت جایگاه او باشد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوع مرگ و سوگ ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر سنگین باشد.

شمارهٔ ۳۳ - تاریخ فوت سیدمحمد

حیف از سید محمد کامد از دور سپهر
پرتو خورشید رویش عاقبت برطرف بام ۱

رفت از این محفل برون و رفتنش احباب را
کرد ز هر غم بکام و ریخت خون دل بجام ۲

کوکب برج سیادت بود و میکردند کسب
مهر و مه نور و ضیا از طلعت او صبح و شام ۳

رونهفت از دور چرخ و از زوال کوکبش
روز و شب سادات را شد قیر گون و نیل فام ۴

چون هوای جنتش در سر فتاد و شد روان
از ریاض دهر سوی روضه دارالسلام ۵

کلک مشتاق از پی تاریخ فوتش زد رقم
باد فردوس برین سیدمحمد را مقام ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۲ - تاریخ حمام
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۴ - تاریخ فوت حاج میرمعصوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.