هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که حتی اگر از گناهان پرهیز کند، مقابله با حکم قضا ممکن نیست. ساقی جامی پر به دستش میدهد و به او توصیه میکند که می بنوشد اما اعتدال را رعایت کند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم فلسفی درباره تقدیر و همچنین اشاره به میگساری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۱۱۹ - گیرم که کنم من از مناهی پرهیز
گیرم که کنم من از مناهی پرهیز
با حکم قضا کراست یارای ستیز ۱
ساقی به کفم نهاده جام لبریز
میگویدم آنگاه که کج دار و مریز ۲
با حکم قضا کراست یارای ستیز ۱
ساقی به کفم نهاده جام لبریز
میگویدم آنگاه که کج دار و مریز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - زین پیش مرا بود ز بخت فیروز
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - ای جان و دل مرا انیس و مونس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
