خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن شاعر توصیه میکند که در هر حالتی که هستی، چه زاهد باشی و چه معشوقپرست، خوش باش. از آنجایی که این میخانه (جهان) برای تو شرابی دارد، تا زمانی که در دستت جامی است، خوشحال باش.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'میخانه' و 'شراب' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۵ - گویم نه بهرحال که هستی خوش باش
گویم نه بهرحال که هستی خوش باش
گر زاهد و گر صنم پرستی خوش باش ۱
زین میکده تا هست ترا مینائی
در دستی و ساغری بدستی خوش باش ۲
گر زاهد و گر صنم پرستی خوش باش ۱
زین میکده تا هست ترا مینائی
در دستی و ساغری بدستی خوش باش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - ای مرحمتت هادی راه همه کس
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - از عشق فتد بخرمن صبر آتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.