هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از رنجها و غمهای خود میگوید و از شومی ستاره بخت خود شکایت دارد. او اشاره میکند که در زندگی خود جز رنج و خون جگر ندیده است و همچون لاله، در ساغر زندگیاش خونی بیش نیست. شاعر خود را خونابهکش محفل خویش میداند و از اشکهایش به عنوان پیالههای دور از هم یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد. درک کامل این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی دارد.
شماره ۱۲۸ - جز خون جگر ز شومی اختر خویش
جز خون جگر ز شومی اختر خویش
چون لاله ندیدهایم در ساغر خویش ۱
خونابهکش محفل خویشیم وزنیم
دوری دو پیاله از دو چشم تر خویش ۲
چون لاله ندیدهایم در ساغر خویش ۱
خونابهکش محفل خویشیم وزنیم
دوری دو پیاله از دو چشم تر خویش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - از سیلی غم چند کنی چهره بنفش
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
