خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از رنجها و غمهای خود میگوید و از شومی ستاره بخت خود شکایت دارد. او اشاره میکند که در زندگی خود جز رنج و خون جگر ندیده است و همچون لاله، در ساغر زندگیاش خونی بیش نیست. شاعر خود را خونابهکش محفل خویش میداند و از اشکهایش به عنوان پیالههای دور از هم یاد میکند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد. درک کامل این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی دارد.
شماره ۱۲۸ - جز خون جگر ز شومی اختر خویش
جز خون جگر ز شومی اختر خویش
چون لاله ندیدهایم در ساغر خویش ۱
خونابهکش محفل خویشیم وزنیم
دوری دو پیاله از دو چشم تر خویش ۲
چون لاله ندیدهایم در ساغر خویش ۱
خونابهکش محفل خویشیم وزنیم
دوری دو پیاله از دو چشم تر خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - از سیلی غم چند کنی چهره بنفش
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
