خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از آرزوی شاد کردن دل غمگین خود با حضور یار پسندیدهاش سخن میگوید و از درد و اندوهی که باعث آه و اشکریزش او شده، شکایت میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۲۹ - خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش
خوش آنکه کنم خاطر غمدیده خویش
شاد از قدم یار پسندیده خویش ۱
چند آه کشم اشک فشانم برهش
گاه از دل خویش و گاه از دیده خویش ۲
شاد از قدم یار پسندیده خویش ۱
چند آه کشم اشک فشانم برهش
گاه از دل خویش و گاه از دیده خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - جز خون جگر ز شومی اختر خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - صبح است ز باده میپرستان در رقص
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
