خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به گذرا بودن زندگی و مرگ اشاره دارد و از مخاطب میخواهد از زندگی لذت ببرد، چرا که همه مانند او از آب (نطفه) پدید آمدهاند و در نهایت به خاک بازمیگردند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در این متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد و ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۱۴۰ - ای کاوردت ز نطفهای ایزد پاک
ای کاوردت ز نطفهای ایزد پاک
وآخر دهدت جا به یکی تیره مغاک ۱
مینوش و بزی شاد که بس چون من و تو
پیدا شد از آب و گشت پنهان در خاک ۲
وآخر دهدت جا به یکی تیره مغاک ۱
مینوش و بزی شاد که بس چون من و تو
پیدا شد از آب و گشت پنهان در خاک ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - بس رشته جانها که گسستی ای عشق
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
