هوش مصنوعی: شاعر از فقر و ناکامی در زندگی سخن می‌گوید و بیان می‌کند که با وجود تلاش‌های بی‌ثمر، همچنان در فقر باقی مانده است. او از از دست دادن فرصت‌های ارزشمند (گوهر) و بازگشت به وضعیت قبلی (انداختن سنگ) اظهار نارضایتی می‌کند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی درباره فقر و ناکامی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده (مانند «سنگ غلط کرده» و «گوهر») نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۶۸ - با فقر ز دنیا نه عبث ساخته‌ایم

با فقر ز دنیا نه عبث ساخته‌ایم
وز کشور دولتش برون تاخته‌ایم ۱

کین سنگ غلط کرده ز گوهر در خاک
برداشته‌ایم و باز انداخته‌ایم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۷ - زاهد توئی و فضائل کسب علوم
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹ - پیدا چو گهر ز قطره آب شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.