خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این شعر، نور و زیباییِ معشوق بهعنوان منشأ روشنایی و جذابیت جهان توصیف شده است. پرتوهای زیبایی او چنان درخشندهاند که ماه و ستارگان در برابر آن گم میشوند.
مفاهیم عرفانی و ادبی این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۸۹ - ای نور تو شمع بزم مردم گشته
ای نور تو شمع بزم مردم گشته
در نور تو ذرات جهان گمگشته ۱
این پرتو حسن تست کز پرده برون
افتاده و مهر و ماه و انجم گشته ۲
در نور تو ذرات جهان گمگشته ۱
این پرتو حسن تست کز پرده برون
افتاده و مهر و ماه و انجم گشته ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۸ - ای کوی تو از خلد و تو از حوری به
گوهر بعدی:شماره ۱۹۰ - شوخی که رهم در طلبش گمگشته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
