هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق و عاشقانه‌ای است که با وجود نبودن بوی گل‌های باغ، آتش عشق و اشتیاق میان دو نفر، چراغ رابطه‌شان را هر شب تا صبح روشن نگه می‌دارد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالانی است که توانایی درک و تجربه چنین احساساتی را دارند.

شماره ۲۰۲ - روزی مشتاق بر دماغ من و تو

روزی مشتاق بر دماغ من و تو
بوئی نخورد از گل باغ من و تو ۱

اما هر شب ز آتش داغ من و تو
افروخته تا صبح چراغ من و تو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - گشت شب مهتاب و می روشن و تو
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - چون دل نهد از بیم هلاک من و تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.