هوش مصنوعی: این شعر بیانگر وابستگی روح و جسم انسان به عناصر طبیعی (آتش، آب، باد، خاک) و ترس از جدایی و نابودی است. شاعر با اشاره به 'قالب دگر' به بازآفرینی یا انتقال وجود انسان در قالب‌های دیگر اشاره می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند 'هلاک' و 'قالب دگر' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۰۳ - چون دل نهد از بیم هلاک من و تو

چون دل نهد از بیم هلاک من و تو
بر الفت تن روان پاک من و تو ۱

فرداست که قالب دگر ساخته‌اند
از آتش و آب و باد و خاک من و تو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۲ - روزی مشتاق بر دماغ من و تو
گوهر بعدی:شماره ۲۰۴ - ایشمع که سوز جسم کاه من و تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.