هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد و رنج درونی خود سخن میگوید. اشکهایش مانند خون از زخمهای تازه جاری است و غم درونش آنقدر عمیق است که گویی دلش از سینه بیرون میآید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و توصیفهای شدید از درد و رنج است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی دارد.
شماره ۲۰۶ - چشمم که سرشک لالهگون آید ازو
چشمم که سرشک لالهگون آید ازو
پیوسته چو زخم تازه خون آید ازو ۱
نم در جگرم ز کریه نگذاشته است
وقتیست که لخت دل برون آید ازو ۲
پیوسته چو زخم تازه خون آید ازو ۱
نم در جگرم ز کریه نگذاشته است
وقتیست که لخت دل برون آید ازو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۵ - ای برده بحسن از مه و خورشید گرو
گوهر بعدی:شماره ۲۰۷ - گر لاف ز عشق میزنی دردت کو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
