هوش مصنوعی:
شاعر از زاهدانی میگوید که ادعای عشق دارند، اما نشانهای از عشق واقعی در آنها نیست. سپس به تشبیه فاختهای عاشق سرو میپردازد و فقدان آواز حزین و نالههایش را یادآور میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۲۰۸ - زاهد که ز عشق لافد آوازش کو
زاهد که ز عشق لافد آوازش کو
وز نرگس شوخی دل بیمارش کو ۱
چون فاخته گر شیفته سروقد بست
آواز حزین و ناله زارش کو ۲
وز نرگس شوخی دل بیمارش کو ۱
چون فاخته گر شیفته سروقد بست
آواز حزین و ناله زارش کو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۷ - گر لاف ز عشق میزنی دردت کو
گوهر بعدی:شماره ۲۰۹ - هرگز غم یار را باغیار مگو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
