بخش ۹۱ - رفتن ح علی اکبر علیه السلام به وداع اهل حرم

چو زو بانوان آگهی یافتند
به دیدار آن ماه بشتافتند ۱

گرفتند گردش همه مویه ساز
سوی خیمه بردند با خویش باز ۲

یکی رخ به چهر دلاراش سود
یکی چشم خود زار بر پاش سود ۳

چو زینب برآن روی و مو بنگرید
همه روی و موی پیمبر (ص) بدید ۴

بگفت ای نبی و علی را همال
بیازنده بالا و فرخ جمال ۵

چسان سوی پرده سرا آمدی
همانا به بدرود ما آمدی ۶

ز فرخ گهر هاشمی زاده گان
وزان نامداران و آزاده گان ۷

در این دشت کین جزتو برجانماند
درین باغ که سرو بالا نماند ۸

زباد ستم اندرین کارزار
نهال علی گشت بی برگ وبار ۹

تواز مرگ خود ای برومند شاخ
مکن تنگ برما جهان فراخ ۱۰

بدو پاسخ آورد شهزاده باز
که ای بانوی بانوان حجاز ۱۱

به دستوری دادگر شهریار
نمودستم اندیشه ی کار زار ۱۲

مرا عشق او می برد بی دریغ
بدینسان بر زخم پیکان و تیغ ۱۳

ندیدی که یاران فرخنده شاه
چه کردند در پهنه ی رزمگاه ۱۴

پدر را – پسر – یارو غمخوار به
به پیکار دشمن مددکار به ۱۵

نبینی برادرت تنها سوار
ستاده ست در پهنه ی کارزار ۱۶

سپاهی ابا نیزه ی تن گداز
به رزمش چو گرگان دهن کرده باز ۱۷

تو نک می پسندی که برشاه چیر
شود خصم و من بنگرم خیر خیر ۱۸

بسی کرده با عمه زینگونه یاد
به شیرین زبانی شکیبش بداد ۱۹

چو از گفتگو گشت زینب خموش
برآورد لیلا چو مجنون خروش ۲۰

ز غم دست برسر زد وکند موی
به زیبا جوان خود آورد روی ۲۱