شماره ۳ - سه تحفه داد فراق دو زلف دوست مرا

سه تحفه داد فراق دو زلف دوست مرا
یکی دریغ و دوم حسرت و سوم سودا ۱

سه نام یافتم از ساعت جدایی او
یکی غریب و دوم غمگن و سوم تنها ۲

منم ز عشق دو زلفش به عهد و بیعت و دل
یکی درست و دوم محکم و سوم یکتا ۳

به زلف و عارض و خط، آن مه خَتا و خُتن
یکی شَبَه است و دوم بُسد و سوم مینا ۴

سه بقعه از دو رخش صد هزار فخر کنند
یکی طراز و دوم خَلُّخ و سوم یغما ۵

جبین و روی و میانش ز روی نعت و صفت
یکی مه است و دوم زهره و سوم جوزا ۶

سه گوهر است که بستد لطافت از سه گهر
یکی ز آب و دوم ز آتش و سوم ز هوا ۷

همیشه با سه صفت مانده ام ز فرقت او
یکی اسیر و دوم واله و سوم شیدا ۸

ز سرو و ماه و پری حسن او جدا کردست
یکی جمال و دوم صورت و سوم بالا ۹

به روی و ساعد و سینه خجل شدند از وی
یکی حریر و دوم حُله و سوم دیبا ۱۰

سه نام یافت دو رخسار او ز حور و پری
یکی لطیف و دوم طرفه و سوم زیبا ۱۱

مگر ز روی و لب و کوی او به رشک درند
یکی بهشت و دوم کوثر و سوم حورا ۱۲

سه چیز در حسدند از دو دست نجم الدین
یکی فرات دوم دجله و سوم دریا ۱۳

علی بِن عمر آنکو به قدر و جاه و سخاست
یکی تمام و دوم عالی و سوم والا ۱۴

گذشت همت و رای و محل او ز سه چیز
یکی ز شمس و دوم ز اختر و سوم ز سما ۱۵

به فضل و کلک و کفَش مقتدی سه طایفه اند
یکی قضاه و دوم ساده و سوم امرا ۱۶

نعیم و ناز و نیاز از عطای او شده اند
یکی نهان و دوم ظاهر و سوم پیدا ۱۷

به صد هزار زبان شاکرند از او سه گروه
یکی حکیم و دوم عاقل و سوم دانا ۱۸

سحاب و بحر و صدف شد ز فضل و طبع و کفَش
یکی حقیر و دوم طیره و سوم رسوا ۱۹

خلاص داد کفش اهل فضل را ز سه چیز
یکی ز شر و دوم ز آفت و سوم ز بلا ۲۰

ز قدر و رتبت و دیدار او همی نازند
یکی سپهر و دوم اختر و سوم دنیا ۲۱

هزار گونه بزرگیش هست و نیست سه چیز
یکی همال و دوم همبر و سوم همتا ۲۲

سه گونه عیب نگردد به گرد وعده او
یکی خلاف و دوم نسیه و سوم فردا ۲۳

ز معن و جعفر و فضل اندر او سه چیز پدید
یکی خصال و دوم سیرت و سوم سیما ۲۴

ایا گرفته هنر در دل و کف و قلمت
یکی مکان و دوم منزل و سوم ماوا ۲۵

ز دین و بیّنت و حجت تو ترسانند
یکی جهود و دوم ملحد و سوم ترسا ۲۶

ز مجد دین که ز جدش سه جای جاه گرفت
یکی حجاز و دوم مکه و سوم بطحا ۲۷

به قدر و جاه و جلالت گواه او شده اند
یکی نبی و دوم حیدر و سوم زهرا ۲۸

ز خلق و خلق و خصالش به حشر فخر کنند
یکی رسول و دوم آدم و سوم حوا ۲۹

همیشه حرمت او را ز پادشا سه مدد
یکی مثال و دوم خلعت و سوم طغرا ۳۰

زمین سه چیز ندارد چو عزم و ذکر و دلت
یکی ثبات و دوم بسطت و سوم پهنا ۳۱

به عز و فخر و بزرگی رسیده اند از تو
یکی تبار و دوم دوده و سوم آبا ۳۲

رسید موسم نوروز و تازه گشت سه جای
یکی جهان و دوم سبزه و سوم صحرا ۳۳

شدند باغ و زمین و چمن ز فر بهار
یکی جوان و دوم تازه و سوم برنا ۳۴

ز لحن بلبل و قمری گریختند سه چیز
یکی غراب و دوم شدت و سوم سرما ۳۵

به باغ و راغ ز مَستان سه چیز پیدا شد
یکی خروش و دوم زحمت و سوم غوغا ۳۶

سه شهر در حسدند از بهار و باغ و چمن
یکی دمشق و دوم ششتر و سوم صنعا ۳۷

مرا به بلبل عاشق سه چیز عاشق کرد
یکی نوا و دوم نغمه و سوم آوا ۳۸

جوان کنند خرف را همی سه چیز لطیف
یکی بهار و دوم سبزه و سوم صهبا ۳۹

همیشه باد بهار و سپهر و اختر و دهر
یکی رهیت و دوم چاکر و سوم مولا ۴۰

بدین قصیده که دارد ز نیکویی سه صفت
یکی بدیع و دوم معجز و سوم غرا ۴۱

به سوی طایف و کرمان و بصره آوردم
یکی اَدیم و دوم زیره و سوم خرما ۴۲

همیشه تا بود از چشم ما سه چیز نهان
یکی پری و دوم جنت و سوم عنقا ۴۳

نهان مباد سه چیز از مکان حضرت تو
یکی بقا و دوم دولت و سوم نعما ۴۴