هوش مصنوعی: متن بالا دربارهٔ جشن عید و شادی‌های آن است. شاعر از نوشیدن باده، نواختن بربط، و بازی گوی و چوگان سخن می‌گوید. همچنین، به اهمیت طاعت در روزه و شادی در عید اشاره می‌کند و از بزرگی و همت مخدوم خود تمجید می‌نماید.
رده سنی: 18+ اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عاشقانه ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد.

شماره ۳۴ - عید است و حق عید بباید شناختن

عید است و حق عید بباید شناختن
وز باده نوش کردن و بربط نواختن ۱

شرع است حق روزه به طاعت گزاردن
شرط است حق عید به عشرت شناختن ۲

اکنون که چنگ و نای به یک جای ساختند
وقت است وقت با قدح باده ساختن ۳

چوگان زلف و گوی زنخدان یار گیر
در روز عید رسم بود گوی باختن ۴

بر اسب باده سوی طرب تاختن بریم
زیرا به عید رسم بود اسب تاختن ۵

گر کینه آختن ز ره و رسم عادت است
از غم سزد به قوت می کینه آختن ۶

ور سر فراختن ز بزرگی و همت است
باید به مدح صدر اجل سر فراختن ۷

مخدوم ساده سید مشرق که کار اوست
ناصح عزیز کردن و حاسد گداختن ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳ - ای دل غبار غم ببرد باد صبحدم
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - دل به عشق روی دلبر شاد کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.