درباره ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود.
اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت.
سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی در خوارزم ماند و اتسز را مدح گفت.
اتسز توطئه‌ای برای قتل سنجر ترتیب داده بود. ادیب صابر از آن آگاه شد و سنجر را مطلع کرد و نقشهٔ اتسز باطل گردید. به همین دلیل اتسز دستور داد او را در رود جیحون غرق کردند.

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - ساقی کمی قرین قدح کن شراب را شماره ۲ - ساقی بده آن می مصفا را شماره ۳ - ساقی بده آن شراب گلگون را شماره ۴ - دوش نبرده ست مرا هیچ خواب شماره ۵ - گر باده (با) مشافهه دوستان خوش است شماره ۶ - روی من چین از فراق آن نگار چین گرفت شماره ۷ - چهره باغ زعفرانی گشت شماره ۸ - عید خوبان را چو روی خویشتن آراسته است شماره ۹ - زبس گل که در باغ ماوی گرفت شماره ۱۰ - چون زلف تو بی قرارم از عشقت شماره ۱۱ - بر سپهر نیکویی رویش چو مه خرمن زده است شماره ۱۲ - آن باده را که گونه بیجاده آمده است شماره ۱۳ - باد سحری طرب فزاید شماره ۱۴ - می خوارگان که باده ز رطل گران خورند شماره ۱۵ - گرچه رخش همیشه حکایت ز مه کند شماره ۱۶ - هر که معشوق محتشم دارد شماره ۱۷ - آن عهد و وفای ما کجا شد شماره ۱۸ - دیده که رخ و زلف تو از دور ببیند شماره ۱۹ - چشم من بی روی تو روشن مباد شماره ۲۰ - دلم بی روی تو خرم نباشد شماره ۲۱ - دل من بی تو حکایت ز دهان تو کند شماره ۲۲ - با من دلت آشنا نمی گردد شماره ۲۳ - ای از بنفشه زلف تو پر پیچ و تاب تر شماره ۲۴ - هر گه که گل لعل بخندد به چمن بر شماره ۲۵ - ای دو لب تو ز شهد خوشتر شماره ۲۶ - همه مقصود ما شد راست امروز شماره ۲۷ - آورد به ما بلبل عاشق خبر گل شماره ۲۸ - رونق گرفت کار می از روزگار گل شماره ۲۹ - بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل شماره ۳۰ - زان دو لب چون عقیق یارم شماره ۳۱ - بیا که با سر زلف تو کارها دارم شماره ۳۲ - پیک دو زلف دلبری ای باد صبحدم شماره ۳۳ - ای دل غبار غم ببرد باد صبحدم شماره ۳۴ - عید است و حق عید بباید شناختن شماره ۳۵ - دل به عشق روی دلبر شاد کن شماره ۳۶ - بلبل رسید نغمه بلبل رها مکن شماره ۳۷ - ای شب تاری غلام موی تو شماره ۳۸ - چون زلف تو بی قرارم از تو شماره ۳۹ - خلعت چشم من است راحت دیدار تو شماره ۴۰ - ای سپه عشق تو بر ما زده شماره ۴۱ - شب شنیدستی ز روز آویخته شماره ۴۲ - ماه را ماند رخش ناکاسته شماره ۴۳ - گر به دو رخ فتنه نظاره ای شماره ۴۴ - سپهر نیکویی را مهر و ماهی شماره ۴۵ - تنگ است مرا دل ز غم تنگ دهانی شماره ۴۶ - از مشک ناب سلسله برمه فکنده ای شماره ۴۷ - ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی شماره ۴۸ - گشتم از هجر او نزار چو نی شماره ۴۹ - به روی توام دل گشاید همی شماره ۵۰ - گر مرا سودای آن یار کمانکش نیستی شماره ۵۱ - به جان و دل ترا باشم، چه باشد گر مرا باشی شماره ۵۲ - نگارا صد هزاره گر دلستی شماره ۵۳ - گر نه ز رقیب ناخوشستی شماره ۵۴ - مکن از من حذر ای بی معنی