درباره ادیب صابر
شرفالادباء شهابالدین ادیب صابر بن اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود.
اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت.
سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی در خوارزم ماند و اتسز را مدح گفت.
اتسز توطئهای برای قتل سنجر ترتیب داده بود. ادیب صابر از آن آگاه شد و سنجر را مطلع کرد و نقشهٔ اتسز باطل گردید. به همین دلیل اتسز دستور داد او را در رود جیحون غرق کردند.
آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - ساقی کمی قرین قدح کن شراب را
شماره ۲ - ساقی بده آن می مصفا را
شماره ۳ - ساقی بده آن شراب گلگون را
شماره ۴ - دوش نبرده ست مرا هیچ خواب
شماره ۵ - گر باده (با) مشافهه دوستان خوش است
شماره ۶ - روی من چین از فراق آن نگار چین گرفت
شماره ۷ - چهره باغ زعفرانی گشت
شماره ۸ - عید خوبان را چو روی خویشتن آراسته است
شماره ۹ - زبس گل که در باغ ماوی گرفت
شماره ۱۰ - چون زلف تو بی قرارم از عشقت
شماره ۱۱ - بر سپهر نیکویی رویش چو مه خرمن زده است
شماره ۱۲ - آن باده را که گونه بیجاده آمده است
شماره ۱۳ - باد سحری طرب فزاید
شماره ۱۴ - می خوارگان که باده ز رطل گران خورند
شماره ۱۵ - گرچه رخش همیشه حکایت ز مه کند
شماره ۱۶ - هر که معشوق محتشم دارد
شماره ۱۷ - آن عهد و وفای ما کجا شد
شماره ۱۸ - دیده که رخ و زلف تو از دور ببیند
شماره ۱۹ - چشم من بی روی تو روشن مباد
شماره ۲۰ - دلم بی روی تو خرم نباشد
شماره ۲۱ - دل من بی تو حکایت ز دهان تو کند
شماره ۲۲ - با من دلت آشنا نمی گردد
شماره ۲۳ - ای از بنفشه زلف تو پر پیچ و تاب تر
شماره ۲۴ - هر گه که گل لعل بخندد به چمن بر
شماره ۲۵ - ای دو لب تو ز شهد خوشتر
شماره ۲۶ - همه مقصود ما شد راست امروز
شماره ۲۷ - آورد به ما بلبل عاشق خبر گل
شماره ۲۸ - رونق گرفت کار می از روزگار گل
شماره ۲۹ - بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل
شماره ۳۰ - زان دو لب چون عقیق یارم
شماره ۳۱ - بیا که با سر زلف تو کارها دارم
شماره ۳۲ - پیک دو زلف دلبری ای باد صبحدم
شماره ۳۳ - ای دل غبار غم ببرد باد صبحدم
شماره ۳۴ - عید است و حق عید بباید شناختن
شماره ۳۵ - دل به عشق روی دلبر شاد کن
شماره ۳۶ - بلبل رسید نغمه بلبل رها مکن
شماره ۳۷ - ای شب تاری غلام موی تو
شماره ۳۸ - چون زلف تو بی قرارم از تو
شماره ۳۹ - خلعت چشم من است راحت دیدار تو
شماره ۴۰ - ای سپه عشق تو بر ما زده
شماره ۴۱ - شب شنیدستی ز روز آویخته
شماره ۴۲ - ماه را ماند رخش ناکاسته
شماره ۴۳ - گر به دو رخ فتنه نظاره ای
شماره ۴۴ - سپهر نیکویی را مهر و ماهی
شماره ۴۵ - تنگ است مرا دل ز غم تنگ دهانی
شماره ۴۶ - از مشک ناب سلسله برمه فکنده ای
شماره ۴۷ - ای باد صبحدم، دم عیسی و مریمی
شماره ۴۸ - گشتم از هجر او نزار چو نی
شماره ۴۹ - به روی توام دل گشاید همی
شماره ۵۰ - گر مرا سودای آن یار کمانکش نیستی
شماره ۵۱ - به جان و دل ترا باشم، چه باشد گر مرا باشی
شماره ۵۲ - نگارا صد هزاره گر دلستی
شماره ۵۳ - گر نه ز رقیب ناخوشستی
شماره ۵۴ - مکن از من حذر ای بی معنی