هوش مصنوعی:
شاعر از نابرابریهای زندگی شکایت دارد و خود را در مقایسه با دیگران محروم و در رنج میبیند. او از این که سهم او از زندگی خار است و نه خرما، گلایه میکند و احساس میکند که مانند خورشید، گرما نصیب او شده است، در حالی که دیگران طلا به دست میآورند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و عمیق اجتماعی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۷ - ز روزگار مرا خار هست و خرما نیست
ز روزگار مرا خار هست و خرما نیست
مثل خطاست که گویند خار با خرماست ۱
ز خاک نزد فلک کمترم از خورشید
نصیب او همه زر و نصیب من گرماست ۲
مثل خطاست که گویند خار با خرماست ۱
ز خاک نزد فلک کمترم از خورشید
نصیب او همه زر و نصیب من گرماست ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - ساقیا در جام من ریز آب رز
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - غم امروز جان من فرسود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
