هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج و بی‌خوابی شبانه خود می‌گوید و احساس تنهایی و اندوه خود را با تشبیه زلف سیاه به شب و گره‌خوردن لب‌هایش بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و اندوهگین است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۶۹ - گشته است زبی خوابی و رنج و تب من

گشته است زبی خوابی و رنج و تب من
بالای شبم دراز چون یارب من ۱

گویی که گره زده ست نوشین لب من
زلف شبه رنگ خویش را بر شب من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۸ - ای تو سبب شفا و بیماری من
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - ای عشق دلم تو خسته ای مرهم کو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.