هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و جدایی سخن میگوید، بیان میکند که چشمش به دیدن معشوق شکرگزار است و عقلش از دانایی او بهره میبرد، اما اکنون که معشوق رفته است، احساس ناتوانی میکند و رفتن او را مانند رفتن روشنایی توصیف میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۷۶ - چشمم ز تو شکر کرد بر بینایی
چشمم ز تو شکر کرد بر بینایی
عقلم به تو دست یافت بر دانایی ۱
رفتی زمن و چونت بخوانم نایی
ای رفتن تو چو رفتن برنایی ۲
عقلم به تو دست یافت بر دانایی ۱
رفتی زمن و چونت بخوانم نایی
ای رفتن تو چو رفتن برنایی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵ - آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه
گوهر بعدی:شماره ۷۷ - هستم ز جفای دوست در هر بابی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
