هوش مصنوعی: این شعر از نظیری نیشابوری، غم و اندوه طبیعت و موجودات آن را به تصویر می‌کشد. ناله مرغان، بی‌وفایی گلزار، و زاری بلبلان نشان‌دهنده‌ی حالتی از غم و فراق است. همچنین، اشاره به عیش مجلسیان و می جانگداز، نشان‌دهنده‌ی گذرا بودن لذات دنیوی است. شاعر از دوری از آزادگان و آرزوی رسیدن به آنان نیز سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۷۴ - هر روز هست ناله مرغان درازتر

هر روز هست ناله مرغان درازتر
گلزار بی وفاتر و گل بی نیازتر ۱

پیداست عیش مجلسیان را مدار چیست
می جانگداز و مطرب از آن جانگدازتر ۲

دارند بلبلان همه زاری که در چمن
شد بی بقاتر آن که برآمد به نازتر ۳

چندان که روز نرگس جادو به خواب رفت
شب شد سپهر شوخ تر و دیده بازتر ۴

قانون شکسته مطرب ما را و همچنان
ضربت ز ضربت دگرش دلنوازتر ۵

کی دست ما به دامن آزادگان رسد
هر روز هست سرو روان سرفرازتر ۶

بر صوت خود مناز «نظیری » که هر که رفت
دستان به ذوق تر شد و بستان به سازتر ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - بزم خاصست درو نکته به دستور بیار
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - چشمش به راهی می رود مژگان نمناکش نگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.