هوش مصنوعی:
شاعر از فصل بهار و تأثیر آن بر طبیعت و احوالات درونی خود سخن میگوید. او از چمن شور، موسیقی طبیعت و احساس غم خود یاد میکند که مانند کشتی به آب افتاده است.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی ادبی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با ظرافتهای زبانی و احساسی آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲ - فصلی که چمن شور در احباب انداخت
فصلی که چمن شور در احباب انداخت
مطرب سر زلف نغمه در تاب انداخت ۱
بیتی بادا گر نسرودم چه عجب
غم طبع مرا سفینه در آب انداخت ۲
مطرب سر زلف نغمه در تاب انداخت ۱
بیتی بادا گر نسرودم چه عجب
غم طبع مرا سفینه در آب انداخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - از سینه رمیدن نفس نزدیکست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - کی شنبه من به شادمانی برخاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
