هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و نیاز خود به معشوق سخن میگوید و از او میخواهد که با مهر و عشوه به او نزدیک شود و روحش را به پرواز درآورد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۳۴ - دایم به رهت در دو چشمم بازست
دایم به رهت در دو چشمم بازست
صد تحفه ام از نیاز پااندازست ۱
پیش آی و به مهر دانه عشوه بریز
پر تیز مرو که روح در پروازست ۲
صد تحفه ام از نیاز پااندازست ۱
پیش آی و به مهر دانه عشوه بریز
پر تیز مرو که روح در پروازست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - شمعی که فروزان نشود کوکب ماست
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - آن کیست که بازم ز بت کیش آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
