هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و فداکاری سخن میگوید و خود را مانند پروانهای میداند که به شمع عشق میسوزد. او از مستی و شور عشق میگوید و بیان میکند که جز در راه معشوق، آرام نمیگیرد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند مستی و کباب ممکن است نیاز به درک ادبی بالاتری داشته باشد.
شماره ۱۰۰ - آتش خورم و زحمت جانان نشوم
آتش خورم و زحمت جانان نشوم
پروانه شمعم مگس خوان نشوم ۱
چون خنده ساقی گزک مستانم
جز بر جگر کباب مهمان نشوم ۲
پروانه شمعم مگس خوان نشوم ۱
چون خنده ساقی گزک مستانم
جز بر جگر کباب مهمان نشوم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - طبعی چو رخ حورسرشتان دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - چون طایر باد از قفس آزادیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
