هوش مصنوعی: شاعر در این متن احساس غربت و ناآگاهی از سرنوشت خود را بیان می‌کند. او از این که نمی‌داند به کجا می‌رود اظهار تأسف می‌کند و آرزو می‌کند که اگر مقصد خود را نمی‌داند، حداقل می‌دانست از کجا آمده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است به‌طور کامل این مفاهیم را درک نکنند.

شماره ۱۱۱ - پر می بینم که بینوا می آیم

پر می بینم که بینوا می آیم
بیگانه ز خویش و آشنا می آیم ۱

ای کاش چو رفتنم ندانم به کجاست
می دانستم که از کجا می آیم؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - ترک همه کس ز بی تمیزی کردیم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - گر از مشهد اگر ز بلخ آمده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.